Οι στιγμές που έκριναν το μέλλον της ανθρωπότητας

Ο ακριβής διάλογος Μεταξά-Γκράτσι Το πλέον σημαντικό στοιχείο για το τι συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά (Οδός Στρατηγού Δαγκλή 10, Κηφισιά) τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, μας το δίνει ο ίδιος ο Εμμανουέλε Γκράτσι (Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα), που φρόντισε να καταγράψει την ακριβή του συνομιλία με τον Μεταξά στο βιβλίο του

 

τις 23 Ιουλίου του 1974 καταρρέει η χούντα του Ιωαννίδη

Ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής καλείται να ηγηθεί της νέας κυβέρνησης, ξεκινώντας η εποχή της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα.

Ο ΑΡΗΣ

Άρης Βελουχιώτης(Θανάσης Κλάρας) στέλεχος του Κ.Κ.Ε και αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ.

«Η Πόλις εάλω…»

Το τέλος μιας εποχής και μιας μεγάλης αυτοκρατορίας σήμανε η σημερινή ημερομηνία που έχει μείνει στην ιστορία απόλυτα συνυφασμένη με ένα γεγονός: 29η Μαΐου 1453. Η Πόλις εάλω...

Χαρίλαος Φλωράκης: «Είναι η σπορά, σου λέω…»

Στις 20 Ιουλίου 1914, γεννήθηκε ο Χαρίλαος Φλωράκης (1914 -2005).

Από τη μεγάλη πορεία του αντάρτη, του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, του Χαρίλαου Φλωράκη, κρατάμε πολλά.

Λίγο παραπάνω, ίσως, κρατάμε εκείνα τα απλά και πυκνά λόγια, αποτέλεσμα της πείρας των αγώνων που έδωσε:

«Γρηγόρη μου, τις μυρουδίες να μην τις εσκορπίσεις…»

Στις 3 Απριλίου 1912 γεννήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης.  Ο Λαμπράκης έζησε μέχρι τις 27 Μαϊου 1963. Χαροπάλευε από τη νύχτα της 22ης του Μάη, όταν δέχτηκε τη δολοφονική επίθεση των οργάνων του παρακράτους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη και στην οποία ήταν ο κεντρικός ομιλητής. 

67 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη

Τα στρατιωτικά αυτοκίνητα μετέφεραν το εκτελεστικό απόσπασμα της ΕΣΑ, τον βασιλικό επίτροπο, συνταγματάρχη Κ. Αθανασούλη, αξιωματικούς και στρατιώτες.

Γρήγορα γρήγορα σχηματίστηκαν τα δύο μέτωπα: οι μελλοθάνατοι και απέναντί τους οι εκτελεστές. Στις 4.10 π.μ. ακούστηκε το παράγγελμα «πυρ» κι αμέσως μια ομοβροντία πυροβολισμών.

Ολα είχαν τελειώσει. Ηταν Κυριακή. Αυτή τη μέρα δεν εκτελούσαν ούτε οι Γερμανοί…

Ο Νίκος Μπελογιάννης, αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, έφτασε στην Ελλάδα στις αρχές Ιουνίου του 1950, εννέα μήνες μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και το πέρασμα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας αρχικά στην Αλβανία και στη συνέχεια στις Λαϊκές Δημοκρατίες και την ΕΣΣΔ

.Η αποστολή του ήταν σαφής και συγκεκριμένη. Το ΚΚΕ, αμέσως μετά την ήττα, με την 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του, είχε μεταφέρει το κέντρο βάρους της δουλειάς του στην ειρηνική, μαζική πολιτική δράση και, καθώς ήταν εκτός νόμου, προσανατολίστηκε στην ανασυγκρότηση των παράνομων κομματικών του οργανώσεων.

Η απόφαση εκείνη –ανάμεσα σε άλλα– έλεγε: 
«Χωρίς αναβολή το Κόμμα πρέπει να προετοιμάσει και να στείλει στις μεγάλες πόλεις ολόκληρη σειρά κομματικά στελέχη για το δυνάμωμα και την αναδιοργάνωση των τοπικών οργανώσεων και για την εξασφάλιση της εφαρμογής της καινούργιας γραμμής».

Λίγο μετά τον Μπελογιάννη, παράνομα στην Ελλάδα πέρασε και ο Νίκος Ακριτίδης, επίσης αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ

Η σύλληψη του Ν. Μπελογιάννη έγινε στις 20 Δεκεμβρίου του 1950, αλλά η Ασφάλεια έδωσε στη δημοσιότητα το γεγονός στις 3 Ιανουαρίου 1951.

Την ίδια ημέρα, με βασιλικό διάταγμα επανήλθαν σε ισχύ μια σειρά διατάξεις του Γ’ Ψηφίσματος του 1946 με τις τροποποιήσεις που είχαν επιφέρει σε αυτές τα ψηφίσματα ΛΑ’ και ΛΒ’ του 1947.

Πρόκειται για τις διατάξεις που έθεσαν εκτός νόμου το 1947 τον «Ριζοσπάστη» και τον ΕΑΜικό Τύπο.

Στις 4 Ιανουαρίου του 1951 –βάσει αυτών των διατάξεων– το μετεμφυλιακό καθεστώς έθεσε εκτός νόμου τη μοναδική εφημερίδα της Αριστεράς, τον «Δημοκρατικό», διευθυντής και εκδότης του οποίου ήταν ο Διονύσης Χριστάκος, βουλευτής της αριστερής Δημοκρατικής Παράταξης και στενός συνεργάτης του Νίκου Πλουμπίδη, του επικεφαλής, δηλαδή, του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ.

Η πρώτη δίκη

Τις επόμενες ημέρες ανακοινώθηκαν οι συλλήψεις και άλλων κομμουνιστών. 
Χωρίς αμφιβολία, οι υπηρεσίες δίωξης του κομμουνισμού είχαν καταφέρει ένα ισχυρότατο χτύπημα στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ.

Λίγους μήνες αργότερα πραγματοποιήθηκε η πρώτη δίκη του Ν. Μπελογιάννη και 92 ακόμη συντρόφων του. Η περίφημη δίκη των 93.

Η δίκη αυτή άρχισε, στο έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Οκτωβρίου 1951 και ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. 

Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν την κατηγορία ότι παραβίασαν τον Α.Ν. 509, τον νόμο δηλαδή με τον οποίο βγήκε, και τυπικά, παράνομο το ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1947.

Η σύνθεση του δικαστηρίου αποτελούνταν από «βαμμένους» αντικομμουνιστές-μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης ΙΔΕΑ. Ανάμεσά τους και ο μετέπειτα δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος. Το αποτέλεσμα της δίκης, προκαθορισμένο.

Ο Ν. Μπελογιάννης και 11 ακόμη σύντροφοί του καταδικάστηκαν σε θάνατο, αλλά η ποινή αυτή δεν υπήρχε πρόθεση να εκτελεστεί, καθώς οι ποινές θανάτου βάσει του 509 εκτελούνταν μόνο «διαρκούσης της ανταρσίας» και ο εμφύλιος πόλεμος είχε ήδη τελειώσει.

Το καθεστώς, όμως, είχε προετοιμάσει άλλες λύσεις, για να μπορέσει να στήσει το εκτελεστικό απόσπασμα.

Στις 14 και 15 Νοεμβρίου του 1951, λίγο πριν ανακοινωθεί η απόφαση του δικαστηρίου, η Ασφάλεια γνωστοποίησε μια νέα «επιτυχία».

Στη Βίλα «Αύρα» του Ηλία Αργυριάδη στη Γλυφάδα και στο σπίτι του παλιού κομμουνιστή Ν. Καλούμενου στην Καλλιθέα ανακαλύφθηκε δίκτυο ασυρμάτων.

Ενα νέο πογκρόμ συλλήψεων ξεκίνησε. Ανάμεσα στους συλληφθέντες και ο Δημήτρης Μπάτσης, κορυφαίος επιστήμονας, συγγραφέας της αξεπέραστης μελέτης 

«Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», εκδότης και διευθυντής του περιοδικού «Ανταίος», του σπουδαιότερου επιστημονικού περιοδικού που εξέδωσε ποτέ στην ιστορία της η Αριστερά.

Επίσης τέθηκε σε ισχύ ο Α.Ν. 375/1936 περί κατασκοπίας που είχε θεσπίσει η δικτατορία Μεταξά. 
Στις 19 Ιανουαρίου του 1952 η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο Ν. Μπελογιάννης, οι καταδικασθέντες σύντροφοί του από την πρώτη δίκη καθώς και όσοι συνελήφθησαν στο πλαίσιο της υπόθεσης των ασυρμάτων θα οδηγούνταν ως… κατάσκοποι σε νέα δίκη στο –τακτικό αυτή τη φορά– στρατοδικείο.

Την ίδια ημέρα βγήκε απόφαση που έθετε εκτός νόμου τη «Δημοκρατική», τη μοναδική εφημερίδα της Αριστεράς που πρωτοκυκλοφόρησε στα τέλη Αυγούστου του 1951, σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση της ΕΔΑ.

Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε στις 15/2 και τελείωσε την 1η Μαρτίου του 1952.

Ο Μπελογιάννης και άλλοι επτά σύντροφοί του (Δ. Μπάτσης, Ηλ. Αργυριάδης, Ν. Καλούμενος, Ελ. Ιωαννίδου, Τ. Λαζαρίδης, Χαρ. Τουλιάτος και Μ. Μπισμπιάνος) καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Αμέσως, προσέφυγαν στο Συμβούλιο Χαρίτων σε μια ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν το μοιραίο συνεπικουρούμενοι από τα εκατομμύρια των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίζονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ώστε να αποτραπεί η δολοφονία τους.

 Τελικά η δολοφονία έγινε και οι τέσσερις από τους οκτώ θανατοποινίτες εκτελέστηκαν γιατί το ήθελαν ο ξένος παράγοντας και η ντόπια οικονομική ολιγαρχία.

Στην απολογία του ο Ν. Μπελογιάννης είχε πει πως οι κομμουνιστές αγαπούν την Ελλάδα με την καρδιά τους και με το αίμα τους. Το είχαν αποδείξει πολλοί πριν απ’ αυτόν. Ο ίδιος φρόντισε να το επιβεβαιώσει.

ΠΗΓΗ

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - Η Απολογία

Συριζαίος βουλευτής και πρώην υπουργός: Το Καστελόριζο δεν είναι στο Αιγαίο, τι να κάνουμε τώρα !

Απίστευτη δήλωση του πρώην υπουργού των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Τσιρώνη σε συζήτηση για τα Ελληνοτουρκικά.

«Πέρασε» η Συνταγματική Αναθεώρηση - Τι αλλάζει στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας

"Ναι" σε όλες τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την συνταγματική αναθεώρηση. Αλλάζει ο τρόπος εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας. 
Ποιες διατάξεις συγκέντρωσαν αυξημένη πλειοψηφία.

«Πότε θα κάνει ξαστεριά»…

Στις αρχές του 1973, τα ελληνικά Πανεπιστήμια μοιάζουν με καζάνι που βράζει, έτοιμο να εκραγεί. Στις 26 Γενάρη, η χούντα δίνει στη δημοσιότητα τον Καταστατικό Χάρτη για την Ανώτατη Παιδεία, με τον οποίο, εκτός των άλλων, επιχειρεί την κατάργηση του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Τα μακεδονικά θύματα»

Η στήλη δίνει σήμερα τον λόγο στην κυρία Γιώτα Σεχίδου.
 Η κυρία Σεχίδου είναι Δρ Φιλοσοφίας και συγγραφέας. Το κείμενό της δημοσιεύθηκε στην «Ίσκρα» στις 27.01.2019 και είναι το εξής:

Τα ΚΚΕ κάλυψε τα τείχη της Ακρόπολης με πανό κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών Πηγή: Protagon.gr

Δύο τεράστια πανό -ένα γραμμένα στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά- κρέμασαν στα τείχη της Ακρόπολης μέλη του ΚΚΕ και τη ΚΝΕ, για να διαμαρτυρηθούν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών που αναμένεται να ψηφιστεί απόψε από τη Βουλή.

Η απάντηση Μέρκελ προς τον ΠτΔ για τις γερμανικές αποζημιώσεις [video]

Για πρώτη φορά Έλληνας ΠτΔ έθεσε ευθέως το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου σε ανώτατο επίπεδο.

Καλάβρυτα: 13 Δεκεμβρίου 1943 το Ολοκαύτωμα για το οποίο κανείς δεν πλήρωσε!

Οι κάννες από τα γερμανικά πολυβόλα που ήταν στημένα περιμετρικά στη τοποθεσία Ράχη του Καππή, ακόμη κάπνιζαν. Κάποιοι λοχίες μαζί με 2-3 αξιωματικούς και μερικούς στρατιώτες, πατούσαν ανάμεσα στα εκατοντάδες άψυχα κορμιά, και έψαχναν για κάποιο σημάδι ζωής. 

Αυτοί που μας προδώσανε ανέραστοι να μείνουν

Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

,

Δυστυχώς σύντροφε, επτωχεύσαμεν!!

 

Νοέμβρης 1973.  

Εικοσάρηδες επαναστάτες.

Αθήνα, Θεσ/νίκη, Πάτρα, Γιάννενα. 

Οι φοιτητές αντιστέκονται.

Πολυτεχνείο.

                                                                     

Κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα.

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.

Σύνθημα που συμπυκνώνει πολιτικούς και κοινωνικούς στόχους 

και οράματα. Μιας γενιάς. Ενός Λαού.

Πρωτεύων στόχος, η πτώση της χούντας.

Ισοδύναμοι και παράλληλοι: εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική αλλαγή.

(Προηγήθηκαν: η Νομική, Φλεβάρης-Μάρτης '73.  

Οι εκλογές σε φοιτητικούς συλλόγους.  Η βίαιη στράτευση φοιτητών. 

 Φυλακίσεις, εξορίες. 

Η απόπειρα "φιλελευθεροποίησης" του χουντικού καθεστώτος, με τον

Σπύρο Μαρκεζίνη, που "ανέλαβε να κάνει εκλογές", τον Φλεβάρη '74). 

Η αυθόρμητη φοιτητική-λαϊκή εξέγερση, πνίγεται στο αίμα.

Καταστέλλεται. Ο δικτάτορας Ιωαννίδης "ανατρέπει" τον δικτάτορα 

Παπαδόπουλο. Το πείραμα Μαρκεζίνη συνεχίζει ο Ανδρουτσόπουλος.

Η χούντα έμπαινε στο τελευταίο της τέταρτο.

Εμείς παραμέναμε επαναστάτες. Και σύντροφοι.

Νοέμβρης 1981. 

 Τριαντάρηδες επαναστάτες. Ακόμα.

Αφετηρία νέων αγώνων. Ίδιοι στόχοι.

Δημοκρατία. Εθνική Ανεξαρτησία.

Κοινωνική Δικαιοσύνη. Λαϊκή Συμμετοχή.

Προηγήθηκε: η άνοδος του Πασοκ στην εξουσία (Οκτώβρης 1981).

Η επικράτηση του φαινομένου "Ανδρέας".

"Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται".

Το νέο σύνθημα αντηχεί σίγουρο και καθησυχαστικό: 

τα οράματα του Πολυτεχνείου υλοποιούνται.

Οι προσδοκίες υπερβολικές. Η πολιτική αποφασιστικότητα μειωμένη.  

Τα πρώτα θετικά και σημαντικά βήματα, ανατράπηκαν από τον "ρεαλισμό".

Ο "εκσυγχρονισμός" ανέτρεψε την "αλλαγή".

Η διάψευση αγκάλιασε σε δόσεις τα συνθήματα. Τα οράματα. Τις ελπίδες.

Εμείς παραμέναμε επαναστάτες.

Χώρια, όμως. Οι σύντροφοι είχαν σκορπίσει.

Αλλος στην καρέκλα του κι άλλος σπίτι του.

......................................

Νοέμβρης 2012. 

 Εξηντάρηδες ''επαναστάτες".

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.

Λες και δεν πέρασε μέρα από τότε.

Οι ευκαιρίες χάθηκαν. Ευθύνες έχουμε κι εμείς!!

Οι ιδέες μάτωσαν. Δεν χρεωκόπησαν.

Νοέμβρης   2018

Εμείς, όμως, σύντροφε, επτωχεύσαμεν!!

 

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου. To πόρισμα του εισαγγελέα Δ.Τσεβά...

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου. To πόρισμα του εισαγγελέα Δ.Τσεβά για τα θύματα της εξέγερσης του 1973. Πρώτος στη λίστα είναι ο μαθητής Διομήδης Κομνηνός και ένα 6χρονο αγόρι... '

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ… Λίγο πριν την κατάληψη, οι πρώτοι …νεκροί!!!

— Τα θύματα είναι απροσδιόριστης ηλικίας, και αγνοούν τον θάνατό τους. Οι σωροί τους παραμένουν άταφοι επί χρόνια, στα πεζοδρόμια της Πατησίων, όπου τους πέταξαν υπάλληλοι της Αμερικάνικης πρεσβείας.

  — Εικάζεται ότι πρόκειται για τους νεαρούς υπερήλικες, Κώστα Λαλιώτη και Μαρία Δαμανάκη, αγνώστων λοιπών στοιχείων.

  — Παρακαλούνται όσοι τους γνωρίζουν, να τους ενημερώσουν, προκειμένου να μετοικίσουν σε ένα από τα νεκροταφεία ή να πάνε σε ένα αποτεφρωτήριο του κυρίου Μπαμπούλα, διότι είναι σε αποσύνθεση και μαζεύονται μύγες!!!!

  — ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…. ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…. ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ….

ΠΗΓΗ

Σπάνιο οπτικό υλικό από την Γερμανική Κατοχή

Το βλέμμα της εξοικείωσης με τον θάνατο...

Δεν έχει διαφορά αν είσαι έτοιμος 

να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς...

Απλά κοιτάς τον θάνατο με παγερό βλέμμα, 

χωρίς συναίσθημα, με κόρη διεσταλμένη...

Έτοιμος/η για ΟΛΑ! Η σφαίρα που θα έτρωγε 

εντός ολίγων ωρών η Ελληνίδα γερόντισσα 

δεν ήταν τίποτε μπροστά σε αυτό που έζησε 

εκείνη την στιγμή ο Γερμανός στρατιώτης!

«Και κοίταξαν τον θάνατο κατάματα...

Κι ο Χάρος εφοβήθηκε από τέτοιο θάρρος!» 

πηγή

Οι στιγμές που έκριναν το μέλλον της ανθρωπότητας

 

Ο ακριβής διάλογος Μεταξά-Γκράτσι Το πλέον σημαντικό στοιχείο για το τι συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά (Οδός Στρατηγού Δαγκλή 10, Κηφισιά) τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, μας το δίνει ο ίδιος ο Εμμανουέλε Γκράτσι (Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα), που φρόντισε να καταγράψει την ακριβή του συνομιλία με τον Μεταξά στο βιβλίο του