Μενέλαος Λουντέμης: «Είδα τον Λένιν!»

«Είδα τον Λένιν!»

Τον είδα να τρέχει χέρι – χέρι με τη Ζωή.

Να σπρώχνει κατά τον ανήφορο με τον ώμο του την Ιστορία.

Τον είδα να λαχανιάζει και να βιάζεται.

Γιατί όλα τότε ήταν βιαστικά. Όλα.

Οι ώρες, οι σελίδες, οι στιγμές.

«Σήμερα νωρίς – αύριο θα ‘ν’ αργά».

Η Επανάσταση κοίταξε το παιδί της στα μάτια. Ναι. Ηταν καιρός…

Το φώναξε κι η «Αβρόρα» απ’ το ποτάμι.

Ηταν καιρός.

Θολός σιγόψελνε δίπλα της κι ο Νέβας.

Τον ακολούθησαν σιγοψέλνοντας και τα κανάλια.

Ηταν καιρός: Η Πόλη σώπαινε πνιγμένη στα σκότη. Και μόνο το «Σμόλνυ» έφεγγε.

Μόνο το «Σμόλνυ» έφεγγε σαν φανάρι.

Για να δείξει στο Μέλλον να περάσει.

Μενέλαος Λουντέμης

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΔΩΣΕΣ

- Το τι δεν πρόδωσες εσύ να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια


Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, 
χωρίς αφτιά
Ν' ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δε μιλάτε.
Για ποια ανθρώπινα ιερά μάς εγκαλείτε;

Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Ε ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες.

Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Να μην τις παίρνει ο άνεμος.



Μανώλης Αναγνωστάκης

Σιωπές

Το κείμενο του Αζίζ Νεσίν είναι από αυτά που σου γα@@ει το μυαλό... ναι,ξέρετε κι εγώ βρίζω σε εξαιρετικές περιπτώσεις...κείμενο που σου δίνει το μυαλό στο χέρι με άλλα λόγια

«…των εγκλημάτων τους απόηχος…»

 Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν:

«Μετανάστες».

Ξέχασες ρε μάγκα…

Ξέχασες ρε μάγκα… Πολύ εύκολα ξέχασες!

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ Ο ποιητής των μεγάλων ονείρων Έφυγε από κοντά μας στις 30 Οκτωβρίου του 1988.

Τάσος Λειβαδίτης   Ο ποιητής των μεγάλων ονείρων Ο Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης, υστερότοκος γιος του Λύσανδρου και της Βασιλικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το βράδυ της Αναστάσεως του 1922. Τον Ιούνιο του 1948 συνελήφθη και εξορίστηκε στο Μούδρο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Μακρόνησο και μετά στον Αη Στράτη. Από κει οδηγήθηκε στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα απ' όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951. Οι διώξεις όμως δε σταμάτησαν. Το Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κα. Ο ίδιος ο ποιητής μάλιστα πέρασε από δίκη. Τελικά το δικαστήριο τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών. Από το 1954 ο Λειβαδίτης εργαζόταν στην Αυγή ως κριτικός ποίησης. Αυτός που σωπαίνει Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψη ενός ατέλειωτου χωρισμού Κι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτια με τις σκοτεινές σκάλες τους που οδηγούνε άγνωστο που… Με τις μεσόκοπες σπιτονοικοκυρές που αρνούνται κλαίνε λίγο κι ύστερα ενδίδουν και τ' άλλο πρωί, αερίζουν το σπίτι απ' τους μεγάλους στεναγμούς… Ο επίλογος Κι αν έφτασα τόσο μακριά, ήταν για να μην ακούσω που δε μου αποκρίθηκαν κι αχ, πλανήθηκα πολύ σε δρόμους, ακολουθώντας τούτο η εκείνο, κληρονόμος μιας ανεξήγητης ώρας: τότε που όλα θα εξηγηθούν, ……χωρίς λόγια ή και χωρίς να υπάρχουμε καν — όταν, τέλος, ξαναγύρισα η πόλη είχε λεηλατηθεί,  τα βαγόνια αναποδογυρισμένα, ……η εξέγερση ήταν πια παρελθόν κι όσοι απόμεναν όρθιοι πυροβολούσαν ακόμα για ένα φτωχό έπαθλο στα υπαίθρια σκοπευτήρια ……και το βράδυ «τι ώρα είναι;» ρωτάς, «οχτώ» σου απαντάνε, με τέτοιες άθλιες βεβαιότητες ζούμε και κανείς δεν είδε το έγκλημα — αφού το τέλειο έγκλημα έγινε ……εκεί που δεν μπορεί πια τίποτα να συμβεί. Όμως εγώ υπήρξα ανυπόμονος σαν κάποιον που ανοίγει την ομπρέλα του σε καιρούς ξηρασίας  (ίσως γιατί δε θέλει να ξεχάσει), ……ή κάποιον που ντύνεται γυναίκα για να πει ένα ψέμα ακόμα παιδικό — μη μ' αδικείτε, λοιπόν, αν έκλεισα τα μάτια, ήταν για να υπερασπίσω τον κόσμο  ……ή θυμόμουν τα χέρια της μητέρας καθώς έβαζαν τη σκούπα πίσω απ' τη χαλαρωμένη πόρτα ……— στερεώνοντας ίσως κάτι πιο μακρινό, ……ενώ το κοιμητήρι, αντίκρυ, θρόιζε απαλά, σαν το σύντομο επίλογο ενός μυστηρίου Στο ελληνικό κοινό ο Τάσος Λειβαδίτης εμφανίστηκε το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (τεύχ. 55,15-11-46) με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη». Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο Μάχη στην άκρη της νύχτας. Στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη (Δραπετσώνα, Τα Λυρικά) και ποιήματά του μεταφράστηκαν στα Ρωσικά, Ουγγρικά, Σουηδικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Αλβανικά, Βουλγαρικά, Κινέζικα και Αγγλικά. Έγραψε ακόμη με τον Κώστα Κοτζιά τα σενάρια των ελληνικών ταινιών Ο θρίαμβος και Η συνοικία το όνειρο. Ο Τάσος Λειβαδίτης τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ποίησης στο παγκόσμιο φεστιβάλ νεολαίας της Βαρσοβίας για τη συλλογή Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου. Πήρε ακόμη το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων για τη Συμφωνία αρ. 1, το δεύτερο κρατικό βραβείο ποίησης για το Βιολί για μονόχειρα και το πρώτο κρατικό βραβείο ποίησης για τη συλλογή Εγχειρίδιο ευθανασίας.  Έφυγε από κοντά μας στις 30 Οκτωβρίου του 1988. Ποιητικές Συλλογές: Μάχη στην άκρη της νύχτας, 1952. Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας, 1952. Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου, 1953. Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο, 1956. Συμφωνία αρ. 1, 1957. Οι γυναίκες με τ' αλογίσια μάτια, 1958. Καντάτα, 1960. 25η ραψωδία της Οδύσσειας, 1963. Οι τελευταίοι, 1966. Νυχτερινός επισκέπτης, 1972. Σκοτεινή πράξη, 1974. Οι τρεις, 1975. Ο διάβολος με το κηροπήγιο, 1975. Βιολί για μονόχειρα, 1977. Ανακάλυψη, 1978. Ποιήματα (1958-1963), 1978. Εγχειρίδιο ευθανασίας, 1979. Ο τυφλός με το λύχνο, 1983. Βιολέτες για μια εποχή, 1985. Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα, 1987. Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου, 1990 (Εκδόθηκε μετά το θάνατο του     πηγή http://www.diapolitismos.gr/  Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι για να γκρεμίζει την αδικία. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις, ούτε στιγμή να ξεχαστείς. Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη δίνη του πολέμου, έτσι και σταματήσεις για μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια! [youtube=] ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης Μ' αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ' τη δουλειά εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά Το 'δερνε αγέρας κι η βροχή μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή. Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός κάθε παράθυρό του κι ουρανός Κι΄ όταν ερχόταν η βραδιά μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί

Ταξίδι χωρίς προορισμό (στιγμή-1)

29- ΜΑΪΟΥ - 1453 "Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ"

   Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ   ...ΠΟΙΗΣΗ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

  Πίνακας - Θεόφιλος Χατζημιχαήλ

 

 

«Στην Ιστορία, όπως και στη ζωή, καμιά λύπη, καμιά μεταμέλεια δε μπο­ρούν ν’ αναπληρώσουν την απώλεια μιας μοιραίας στιγμής όπως και χίλια χρόνια δεν μπορούν να εξαγοράσουν μιας ώρας απερισκεψία».

«Η ανθρωπότητα δε θα μπορέσει ποτέ να εκτιμήσει εις όλη του την έκτα­ση το κακό που μπήκε από την Κερκόπορτα εκείνη τη μοιραία ώρα, ούτε τι έχασε ο κόσμος του πνεύματος με την κατάληψη του Βυζαντίου"  Στέφαν Τσβάιχ 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Ο Γιάννης Ρίτσος (Μονεμβασιά 1 Μαΐου 1909 - Αθήνα 11 Νοεμβρίου 1990)
 ήταν  μεγάλος  Έλληνας ποιητής. 

Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα, τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες. 

 Πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν το έργο του.

Αργοπεθαίνει όποιος...

Αργοπεθαίνει

όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντωρα του

Αργοπεθαίνει

όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει

 
όποιος δεν “αναποδογυρίζει το τραπέζι” όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ’ τις πανσοφές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει

 
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του

Αργοπεθαίνει

όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη

Αργοπεθαίνει

όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να ‘σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.
Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.

Πάμπλο Νερούδα

 

 http://www.ramnousia.com

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΚΟΤΗ ! . . . ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ !

 

 « Πονάω , λαέ , θέλω να σε σώσω , αλλά δεν βρίσκω άλλον τρόπο … Γι αυτό , θα σε σκοτώσω … »

 

 

 Από το μαύρο σκοτάδι της κυβερνητικής αλαζονείας χειμάζεται για τα καλά η δόλια μας πατρίδα .

 Χώρα του φωτός η Ελλάδα μας . Αναμετριέται αδιάκοπα με τη σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα της και συνθέτει νικηφόρα το φως της ιστορικής της πορείας . Αδούλωτη από την ίδια της τη φύση η ψυχή των Ελλήνων . 

 

Αντάρτικη ψυχή , αντιστασιακή και ατίθαση σαν Αντιγόνη . Θαμμένη ζωντανή από τους υβριστές , ασεβείς και αυθάδεις τυραννίσκους της δεν παύει να.....
βροντοφωνάζει το ΟΧΙ της στα σκότη της υποταγής και της ευτέλειας . Άνθρωπος σημαίνει φως ! Φως αδούλωτο , ανεξάρτητο , ανεξάντλητο .

 

Η καταχνιά της σκλαβιάς δεν συνάδει με τον ηλιάτορα ουρανό της ελεύθερης συνείδησης των σημερινών νέων . Η Αντιγόνη τους αντάρτικη ψυχή θα ορθώσει και πάλι θεόρατο ΟΧΙ στους ισχυρούς , που δυναστεύουν το μέλλον τους και θάβουν ζωντανά τα όνειρά τους . Νέος σημαίνει φως ! Φως ακατάλυτο , ασυννέφιαστο , ακατάπαυστο .

Οι μάρτυρες της Αντίστασης στην Κατοχή καταρράκωναν τις ορδές του φασισμού με ωδές θάρρους :

«Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια , τον ήλιο που ανατέλλει για να δω , κι αν κάνετε τα στήθεια μου κομμάτια , εσείς πεθαίνετε και όχι εγώ …». 

Με τραγούδι αγώνων ειρηνικών και νικηφόρων θα ανατείλει στις μέρες μας ο ήλιος της ελπίδας στις μαυρισμένες ψυχές των νέων της πατρίδας μας . 

 

Αρκετό νεανικό αίμα θυσιάσθηκε στο βωμό του ιστορικού μας χρέους . Δεν αντέχουμε άλλο όσα σπέρνει η ζωή να τα θερίζει ο θάνατος . Ώρα για όργωμα , τώρα .

 « Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή ». Με τις αξίνες του τίμιου μόχθου , με τις ακτίνες φλόγας νεανικής θα ξημερώσει καινούρια αυγή . «Μη σκιάζεστε στα σκότη! 

Η λευτεριὰ /σαν τής αυγής το φεγγοβόλο αστέρι /τής νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει».

 

 Όσο συναινετική στην υποταγή και στη δουλοφροσύνη είναι η κυβερνητική συντεχνία και συμπαιγνία της Ελλάδας σήμερα , αντιστρόφως ανάλογα στο μέγιστο βαθμό οφείλει η κοινωνία ελευθέρων ενεργών πολιτών να ορθώσει το ΟΧΙ τής αντιστασιακής ανάστασης των Ελλήνων . 

 

Οι υπηρέτες του σκότους δεν έλαβαν από κανέναν εν λευκώ εξουσιοδότηση να σκοτώνουν τα όνειρα των νέων . Καθώς έκαμαν το χρέος τους τα ανταρτόπουλα της Αντίστασης είναι βέβαιο ότι θα πράξουν στο ακέραιο το δικό τους χρέος τα σημερινά νιάτα για να δώσουν φωτεινή διέξοδο στο ίδιο τους το μέλλον . 

Με τη σκαπάνη της δίκαιης οργής θα σκάψουν μέσα στα σκοτάδια των τυράννων τους για να βγάλουν στο φως κάθε αχτίνα ελπίδας , κάθε ικμάδα αυγής .

 

Να πάρουν στα στιβαρά τους χέρια το δακρυσμένο φεγγάρι και να το φορέσουν φυλαχτό στον άνεργο , στο πεινασμένο παιδί , στην απελπισμένη μάνα . Για να γεννηθεί καινούρια αυγή θέλει έρωτα και φλόγα νεανική . Μην κλαις , φεγγάρι μου , μην κλαις…

 

Άκου τον αχό της νιότης , που σου τραγουδά της ψυχής της ωδή για τον ερχομό της καινούριας μέρας . Στα στήθεια μου χορεύει το ΟΧΙ της αυγής στην καταχνιά . 

Πιαστείτε , νιάτα , στο χορό , στοχεύστε το όνειρο – Ιθάκη σας με τη φαρέτρα του τίμιου μόχθου.

 ΟΧΙ , δεν θα πεθάνουμε κι αυτή τη φορά , αδέρφια . Θα τους πεθάνουμε …

 

 ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ !

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ...ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

Α[youtube=] ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ένας  μοναχικός  ταξιδευτής Επώνυμο: Παναγιωτίδης Όνομα: Απόστολος Έτος γέννησης: 1947 Μήνας: Ιούνιος. Επάγγελμα: Συνταξιούχος - Συγγραφέας. Ενασχόληση με το γράψιμο: Από το Γυμνάσιο έγραφα διηγήματα. Ποίηση άρχισα μετά. Σε μεγάλη ηλικία. Σαν Δημοσιογράφος δημοσίευσα  πολλά  άρθρα. στις εφημερίδες "Πρωτεύουσα" όπου κι εργαζόμουν, "Πρώτη","Αυριανή" κι "Ελευθεροτυπία".  Με το μυθιστόρημα άρχισα, ν' ασχολούμαι μετά το 1990. Έχουν εκδοθεί υπό μορφή αυτοεκδόσεων τα μυθιστορήματα "Ήταν σαν παραμύθι" και "Η ζωή αρχίζει τα χαράματα", που σύντομα επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις "Εν Τύποις".  Ολοκληρώνεται και θα κυκλοφορήσει προσεχώς το μυθιστόρημα "Σήμερα το πρωί λίγο πριν τις πέντε",  που αναφέρεται στην κακοποίηση των γυναικών. Υπάρχουν και ζητούν τον εκδότη τους οι Ποιητικές Συλλογές: "Ούριος Άνεμος" , "Λαϊκές Νότες" ποίηση για τραγούδια και "Έξοδος Κινδύνου". Υπάρχουν κι άλλες τρεις συλλογές ατιτλοφόρητες ΜΟΝΟΙ Στη στροφή της απανεμιάς της μέρας χάσαμε το σήμα, μα όταν είπαμε : "Τι κρίμα!", στο μονονπάτι είδαμε, ν' ασπρίζει ο χιονιάς. Τότ' ένα περιστέρι, σαν την ομίχλη γκρίζο, μπροστά μας πέρασε νομίζω κι εχάθη σαν αστέρι στα δέντρα σαν σκιά, ενώ πυκνό έπεφτε χιόνι. Ήμασταν στο δάσος μόνοι και είχαμε παρέα το βοριά. ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ Η ξηρά δε φαίνεται πια. Θάλασσα και ουρανός μας ζώνει. Ένα φεγγάρι θ' ανατείλλει μισό. Φεύγ' η  μέρα και νυχτώνει. Του λιμανιού χαθήκαν τα φανάρια. Πορεία σταθερή προς Νότο. Η διαταγή ήρθε απ΄τον πρώτο. Θ' αργήσουμε, να δούμε την αυγή. Κάτω απ' το φως του φεγγαριού μια φυσαρμόνικα στην πρύμνη κλαίει. Του χωρισμού ένα τραγούδι λέει, που μελωδια ήταν κάποτε ενός χαμένου δοξαριού. Φώτα πορείας κι εσύ οδηγός. Σύννεφο η ομίχλη μας τυλίγει.  Πυκνό το σκοτάδι κι η βάρδια μα το συναίσθημα της μοίρας πλοηγός. ΧΟΡΕΨΑΝ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Χορέψαν οι αλήθειες κι εμείς γίναμε λέξεις. Απόψε πώς θ' αντέξεις για ν' αλλάξεις συνήθειες; Σαπίσαν τα κομμάτια, που άφησ' η ζωή μας. Πώς χάθηκ' η πνοή μας και κλείσαμε τα μάτια; Φυσάει ο αγέρας. Το σούρουπο σιμώνει. Σφυρί, φωτιά κι αμμόνι ο πυρετός της μέρας http://clubs.pathfinder.gr/aktina/1513685 ΄

Και ένα βουνό είναι ένα ποίημα που σου γυρεύει να τ ακούσεις

         Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου                                                  
      Μην με μαρτυρήσεις!

Και προπαντός μην του πεις πως με εγκατέλειψεν η ελπίδα!
Καθώς κοιτάς τον Ταΰγετο, σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα.
Και τις κορφές που πέρασα. Και τα άστρα που είδα.
Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου, ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος
Είναι όμορφος!


Νικηφόρος Βρεττάκος 

Και ένα βουνό
είναι ένα ποίημα
που σου γυρεύει να τ 'ακούσεις
έγραψε ο Νικηφόρος Βρεττάκος  ..κοιτάζοντας τον Ταΰγετο

Ο Ταΰγετος ή Πενταδάκτυλος, είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου, εκτεινόμενη μεταξύ των λεκανών Μεγαλόπολης - Ευρώτα και Μεσσηνίας. Η κορυφή του έχει ύψος 2.407 μέτρα και ονομάζεται Προφήτης Ηλίας ενώ στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ταλετός.Η οροσειρά, από πολύ νωρίς συνδέθηκε με την αρχαία ελληνική μυθολογία και πήρε την ονομασία της από την Ταϋγέτη, μία από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, η Ταϋγέτη φέρεται ως σύζυγος του Λακεδαίμονα. Επίσης λεγόταν και μητέρα του Ευρώτα.

Στα βυζαντινά χρόνια, η οροσειρά αναφέρεται με την ονομασία Πενταδάκτυλος, ενώ στην περίοδο της Φραγκοκρατίας επικράτησε η ονομασία Ζυγός του Μελιγού. Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, η οροσειρά ξαναπήρε το αρχαίο όνομα, Ταΰγετος.Η οροσειρά του Ταΰγετου έχει μήκος 115 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 30 χιλιόμετρα και έκταση 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία συγκροτείται από τέσσερα κύρια τμήματα:

τον Βόρειο (προς την Μεγαλόπολη), τον Μέσο Ανατολικό (προς την Σπάρτη), τον Δυτικό και τον Νότιο Ταΰγετο με τα βουνά της Μάνης. Η υψηλότερη κορυφή του ονομάζεται Προφήτης Ηλίας, έχει ύψος 2.407 μ. και βρίσκεται στο ανώτερο μέρος της τοποθεσίας που ονομάζεται Πυραμίδα, λόγω του χαρακτηριστικού σχήματος της.

Ο Ταΰγετος, αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθους και μάρμαρο ενώ είναι αρκετά πλούσιος σε νερά. Το κλίμα του είναι γενικά ηπειρωτικό, με μεγάλες χιονοπτώσεις κατά την διάρκεια τού χειμώνα. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από έλατα και μαυρόπευκα, ενώ έχει μεγάλο αριθμό ρεμάτων και μικρών ποταμών.
Σε περιπτωση καθαρου καιρου φαινονται τα Λευκα ορη της Κρητης! Εγω τα ειδα...

Η  Ελλάδα , η όμορφη μικρή μας χώρα έχει πολλά βουνά ..όλα όμορφα
όμως ο Ταΰγετος είναι  ιερό πανέμορφο μαγικό βουνό. Αν πατήσεις το χώμα του μιά φορά ..πάντα θα σε καλεί να ξαναπάς . Να ξαναδείς τις μεγάλες χαράδρες , τα τεράστια δένδρα του ..τα μικρά χωριουδάκια στις πλαγιές του . Ένας τεράστιος ορεινός γίγαντας  ..πολύ φιλικός  με τους επισκέπτες του . Θα σε φιλέψει δροσερό νερό απο τις πηγές του και κάστανα για το δρόμο του γυρισμού
Θα σου δείξει τις ομορφιές του .κοιτάζοντας κάτω .. από τη μιά μεριά στη Σπάρτη κι από την άλλη στη Καλαμάτα . Κι αν κάτσεις να ξεκουραστείς  στο φαράγγι του Βυρού  ..θα ακούσεις από την ηχώ την ιστορία του .




Ελένη Δρακοπούλου

οι φωτογραφίες είναι από nikolakakosfoto.blogspot.gr

Ελλάδα ...η πιό όμορφη χώρα στο κόσμο!

 

"Greece" ποιήμα του Oscar Wilde

The sea was sapphire coloured, and the sky

Burned like a heated opal through the air

We hoisted sail the wind was blowing fair

For the blue lands that to the eastward lie.

Eλεύθερη απόδοση του ποιήματος

Η θάλασσα ήταν ένα τόνος στο ζαφειρί, κι ο ουρανός

είχε πυρποληθεί σαν από έναν οπάλιο διάττοντα στον αέρα.

Υψώσαμε πανιά κι ο άνεμος μας φύσαγε στα ίσια

Για τα μέρη του γαλανού που ανατολικά βρίσκονται...

.

Ελλάδα ...η πιό όμορφη χώρα στο κόσμο!!Για εμάς τους Έλληνες η ομορφότερη.!!

Μια χώρα με θαυμάσιες αντιθέσεις, γεμάτη χρώματα και αρώματα που σου "μαγεύουν" τη ψυχή και συνεπαίρνουν ολόκληρο το είναι σου, σ' ένα συνεχές ταξίδι μέσα στο χρόνο, από το παρόν στο παρεθλόν.
Η χώρα της Φιλοσοφίας, της Σκέψης, των Ολυμπιακών αγώνων και των Αγωνιστών. Η χώρα με την τόσο συγκλονιστική ιστορία....
Βλέπει κάποιος μιά υδρόγειο και παρατηρεί ότι η Ελλάδα είναι μιά τόσο μικρή κουκίδα στο πλανήτη...κι όμως αυτή η μικρή κουκίδα έχει γεννήσει έννοιες όπως η δημοκρατία, ο πολιτισμός,το πνεύμα. το δίκαιο!!

Η μοναδική χώρα στο κόσμο που κατάφερε να φτιάξει περίτρανους και λαμπρούς πολιτισμούς και να διαγράψει τη δική της ιστορία ,ταξιδεύοντας σαν ένα μικρό καράβι στο απέρνατο γαλάζιο,ένα καράβι που μετέφερε όλες τις Μεγάλες ιδέες σε όλο το κόσμο και αναπτύχθηκαν πολιτισμοί που άλλαξαν το ρού της ιστορίας του κόσμου...αυτό το καράβι είναι η Ελλάδα!!!

Απολαύστε ενα μοναδικό βίντεο που δείχνει όλες τις ομορφιές της πατρίδας μας και το οποίο αξίζει να σημειώσουμε δεν γυρίστηκε απο κάποιο ελληνικό ιδιωτικό ή κρατικό τηλεοπτικό σταθμό,αλλά απο αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ...

Χρειάστηκαν 85 ώρες πτήσης για να δημιουργηθεί αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα!!

Η μουσική είναι από τους Βαγγέλη Παπαθανασίου, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιάννη Μαρκόπουλο, Ευανθία Ρεμπούτσικα και Κυριάκο Καλαϊτζίδη.

Πηγή: ΕΛΛΑΔΑ! Η ομορφότερη χώρα στο κόσμο!

 Aformes.gr

6 Αυγούστου: Η ανθρωπότητα θυμάται τη φρίκη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ (KIZ ÇOCUĞU) NAZIM HIKMET

                                                    
   


Ένα απ' τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητος: Η ατομική βόμβα στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, όταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε φτάσει στο τέλος του. Μια περιττή επίδειξη δύναμης εναντίον αμάχων. 70.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ακαριαία.

 Από τους περισσότερους δεν έμεινε παρά το περίγραμμα του εξαϋλωμένου τους σώματος. 140.000 πέθαναν οδυνηρά σε διάστημα ενός χρόνου, ποτισμένοι θανατηφόρα ραδιενέργεια. Στην επόμενη πενταετία πέθαναν άλλες 200.000 άνθρωποι από τις καρκινογόνες επιπτώσεις της ραδιενέργειας.
Οι δολοφόνοι τους ήταν οι νικητές του πολέμου και παρέμειναν ατιμώρητοι.

                        Πάρκο Ειρήνης της Χιροσίμα