Πόντος έν', άστρον φωτεινόν Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επηλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη

 

19η ΜΑΪΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επηλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη. 
(Λεωνίδας Ιασωνίδης)

Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον 
(Κώστας Π. Μαυρόπουλος) 

Αυτοί που μας προδώσανε ανέραστοι να μείνουν

Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

,

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ όλα τον θυμίζουν ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

                

                      

"Ο Μάνος ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. Και θα λάμπουν για πάντα και πιο πολύ όσο θα υπάρχει και θα λάμπει στον κόσμο αυτός ο μοναδικός ήλιος: Η καρδιά του ανθρώπου". Μίκης Θεοδωράκης

Ας γιορτάσουμε λοιπόν τις γυναίκες

Αφού λοιπόν τόσο πολύ (φαίνεται ότι) το θέλουμε όλοι, ας τις γιορτάσουμε!

 

Εδώ πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνειο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό… 

Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις…

Μάνος Λοΐζος ,,,ΌΛΑ ΤΟΝ ΘΥΜΙΖΟΥΝ

Κυπριακής καταγωγής μουσικοσυνθέτης, με σπουδαία προσφορά στο έντεχνο λαϊκό τραγούδι.

Μας φοβούνται, αγάπη μου...

Ναι αγαπημένη μου, εμείς γι'αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε.
Για να μπορούμε να'χουμε μια... πόρτα, ένα άστρο, ένα σκαμνί, ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί, ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.

Για να έχουμε έναν έρωτα που να μην μας τον λερώνουν, ένα τραγούδι που να μπορούμε να τραγουδάμε.

Όμως αυτοί σπάνε τις πόρτες μας, πατάνε πάνω στον έρωτά μας.
Πριν πούμε το τραγούδι μας, μας σκοτώνουν.
Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν.

Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε, φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε, φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι του παιδιού μας, φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά και να μοχθούν αντρίκια.

Φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη, φοβούνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί.

Μας φοβούνται, αγάπη μου, και όταν μας σκοτώνουν νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ.

ΣΗΚΩ ΕΛΛΗΝΑ...ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΒΕΝΤΟΓΕΝΝΑ

   

                 ΣΗΚΩ ΕΛΛΗΝΑ  ΜΕΓΑΛΕ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Ακούστε αποκλειστικά το νέο τραγούδι του Σήφη Λιγοψυχάκη με τίτλο "Γειά σου Ελληνα" σε στίχους και μουσική του Ιασονα.

by radiolasithi_gr.m2ts

ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ.. ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

                                             

Συμπληρώνονται, σήμερα, 33 χρόνια (2/9/1984) από την πικρή, θλιβερή απώλεια του μεγάλου ηθοποιού, του αλησμόνητου, ακριβού συντρόφου μας, Μάνου Κατράκη.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΜΙΚΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Ένας Έλληνας...ένας επαναστάτης

                     

Πόντος έν', άστρον φωτεινόν Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επηλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη

19η ΜΑΪΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επηλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη. (Λεωνίδας Ιασωνίδης)

Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον (Κώστας Π. Μαυρόπουλος)

“Σκοπευτήριο Καισαριανής”.Γιάννης Ρίτσος,

Εδώ πέσαμε . Παιδιά του λαού . Γνωρίζετε γιατί .

Γυμνοί , κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες ,

-η Ελλάδα τις έρραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο -.

Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα .

Είδατε τα πουλιά , που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες

αγγίζοντας με τα φτερά τους ,τον ανατέλλοντα πυρφόρον .

Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ανοίγουνε στο μέλλον .

Εμείς , μερτικό δε ζητήσαμε ….Τίποτα …Μόνον

θυμηθείτε το : αν η ελευθερία

δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας ,

εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . 

Γεια σας .

ΠΗΓΗ

ΑΘΗΝΑ Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ

ΝΑ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΣΩ ΤΗ ΠΟΛΗ ΜΟΥ

Αθήνα διαμαντόπετρα της γης το δακτυλίδι…

πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους ..

ναι αλλά και η πόλη μου !

Μπορεί οι ρίζες μου να μυρίζουν Αιγαίο,

όμως σ'αυτή τη πόλη γεννήθηκα και ζω

την αγαπάω με τις ομορφιές της και τις ασχήμιες της.

Πολύχρωμη πλέον ..στους δρόμους της όλες οι φιλές του κόσμου,

φωνές αλλιώτικες, γλώσσες ξένες ,

πρόσωπα σφιγμένα, ψάχνουν τί άραγε .. 

ίσως κάπου να κοιμηθούν, κάτι να φάνε για σήμερα…

αύριο βλέπουμε.. ποιός ξέρει τί θα γίνει αύριο… 

τη νύχτα θα τους κρύψει η Αθήνα μέσα στα σπλάχνα της ..

θα τους δώσει ένα παγκάκι .. έστω ένα χαρτόνι ,

δυό τσιγάρα από το γείτονα,

μια κουβέρτα. 

Δεν έχει τίποτα άλλο .. υποφέρει κι αυτή

.

Είναι όμορφη πόλη η Αθήνα ,

πολύβουη όπως όλες οι μεγαλουπόλεις

κόσμος τρέχει όλη μέρα στους δρόμους της ,

αυτοκίνητα ,τρένα , τραμ και οι τουρίστες 
κάθε Κυριακή πρωί στις 11

για να παρακολουθήσουν την αλλαγή της φρουράς στον

άγνωστο στρατιώτη.

Είναι ο πιο γνωστός άγνωστος στρατιώτης στη χώρα

απέναντι από την αγανακτισμένη πλατεία συντάγματος…

και τί δεν έχουν δει τα μάτια της..

συγκεντρώσεις διαμαρτυρίες ξύλο,

δακρυγόνα ,χημικά αέρια ,πολιτικούς ..θα..θα..θα και τίποτα!

Κάθε φορά που μαυρίζει η ψυχή μας,

στρέφουμε το βλέμμα στην Ακρόπολη,

στέκει εκεί περήφανη για να μας θυμίζει

αιώνες ιστορίας . κι όπως λέει κι ο ποιητής..

σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει !

Η  πλατεία Συντάγματος

είναι μία από τις δύο κεντρικότερες πλατείες  της πρωτεύουσας

{η άλλη είναι η πλατεία ομονοίας }

το σύνταγμα  όπως  αποκαλούν οι Αθηναίοι τη περιοχή  γύρω απο τη πλατεία ,

είναι η καρδιά της πόλης

Εδώ βρίσκεται η Βουλή  των Ελλήνων ,

απο δω ξεκινούν οι κεντρικότεροι δρόμοι  Ερμού, Βασ.Σοφίας, Πανεπιστημίου,Σταδίου,Μητροπόλεως.

εδώ  και ο εθνικός κήπος, το Ζάππειο, η Μητρόπολη Αθηνών

εθνικός  κήπος

δίπλα ο εθνικός κήπος ..ο βασιλικός κήπος

των παιδικών μου χρόνων,

δένδρα λουλούδια παγκάκια ποταμάκια

και λιμνούλες,

το Ζάππειο που μόνο πολιτικοί και δημοσιογράφοι

μπαίνουν μέσα γιατί άραγε…

απ'την άλλη μεριά λίγο πιο κάτω η πλατεία Ομονοίας ..

που από ομόνοια σφύζει ..

λαθρομετανάστες μικροπωλητές με τη πραμάτεια στα χέρια

παίζουν τους κλέφτες κι αστυνόμους  όλη μέρα,

    κουλούρια,λαχεία,cd, κι ο Μπακάκος για το ραντεβού

 όσων έρχονται από την επαρχία με τα καλάθια στα χέρια

τρέλλα σκέτη η ομόνοια . κάποτε ήταν πολύ όμορφη  ...

συντριβάνια, χρώματα, λουλούδια.  

κάθε φορά που αλλάζει δήμαρχο η Αθήνα  ,αλλάζει και η πλατεία 

***************

ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ

πόσες φορές την έχουν αλλάξει  δεν θυμάμαι

μέχρι και πλαζ έγινε κάποτε ..!

Απόσπασμα από την ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, "Αθήνα" (1983).

κι  όμως  ....είναι  όμορφη  πόλη  η Αθήνα  

κάθε πρωί   λούζεται   με τον αττικό  ήλιο και βγαίνει  περίπατο    στου Φιλοπάππου

κοιτάζει απέναντι  τον Παρθενώνα  και γίνεται  ένα με την ιστορία του...

τη δική της ιστορία

*************************************************************************

Ο  Λυκαβηττός

Ο  Λυκαβηττός είναι λόφος της Αθήνας

γύρω του έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία.
Αναφέρεται στη μυθολογία πως ήταν ένας βράχος

που κουβαλούσε στα χέρια της η Θεά Αθηνά

και της έπεσε έπειτα από μια κακιά είδηση που της έφερε ένα κοράκι.

Από τότε τα κοράκια έγιναν μαύρα, λέει ο μύθος.

Ο Λυκαβηττός έχει το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην κορυφή του

και λειτουργεί και τελεφερίκ.

*************************************

 ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

Ο λόφος του Φιλοπάππου ή λόφος των Μουσών, όπως ήταν γνωστός κατά την αρχαιότητα βρίσκεται απέναντι από την Ακρόπολη. 

Προσφέρεται για περιπάτους καθώς διαθέτει πολύ πράσινο, όμορφα και γραφικά λιθόστρωτα μονοπάτια αλλά και ιστορικά μνημεία.

Η περιοχή πήρε το όνομά της, από το μνημείο του Φιλοπάππου που κτίστηκε από τους Αθηναίους τον 2ο αιώνα προς τιμήν του ευεργέτη ηγεμόνα της Συρίας Γάιου Ιούλιου Αντιόχου Φιλόπαππο, ο οποίος μεταξύ των ετών 75 – 88 ήταν εξόριστος στην Αθήνα.

Οι Αθηναίοι έκτισαν στην κορυφή του λόφου ένα μεγαλοπρεπές μνημείο για να τιμήσουν τον φιλέλληνα ηγεμόνα.


Κατά την αρχαιότητα ο λόφος ήταν γνωστός ως λόφος των Μουσών, λόγο κάποιου ιερού που υπήρχε εκεί.

Στο ρου της ιστορίας, ο λόφος έπαιξε αμυντικό ρόλο στην ιστορία της πόλης. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής – το 294 π.Χ. – έχτισε ένα φρούριο στην κορυφή του για να ελέγχει από εκεί το δρόμο προς τον Πειραιά. Το 1687, ο Μοροζίνι βομβάρδισε την Ακρόπολη από αυτή τη θέση.


Στη σημερινή εποχή, στο λόφο του Φιλοπάππου γιορτάζονται με παραδοσιακό τρόπο τα Κούλουμα. 

Στην νότια πλευρά του βρίσκεται και το Θέατρο Δώρα Στράτου, στο οποίο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στη παραδοσιακή μουσική.


Αξίζει να περπατήσετε στα λιθόστρωτα χειροποίητα μονοπάτια που οδηγούν στα μνημεία του λόφου και την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαδιάρη που βρίσκεται σε ένα καταπράσινο περιβάλλον, εξαιρετικά ειδυλλιακό.

 Όμορφη που ήτανε η παλιοπαρέα μας
με τα καυγαδάκια μας και με τα ωραία μας,
καλαμπούρι, αλητεία, ΄κατοστάρι
κανταδίτσα στο κορίτσι με φεγγάρι,
τσακωμοί και φασαρίες κάπου-κάπου
και τα βράδια ραντεβού στου Φιλοπάππου.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

από τις παλαιότερες  περιοχές  της  Αθήνας

κάτω από την Ακρόπολη   ,δίπλα στο Θησείο 
με τη  περίφημη  πλατεία Αβησσυνίας και τα παλιατζίδικα.

                                   ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

μιά βόλτα στη παλιά Αθήνα

********

.

 

Ας κάνουμε μαζί μια βόλτα στην παλιά Αθήνα,

ξεκινώντας από τη Πλάκα ..

που κόντρα στο καιρό κρατάει ακόμα τις μυρωδιές της.

Με λίγη φαντασία ..ίσως ακούσουμε τις μελωδίες μιας πλακιώτικης κιθάρας….

Παίξε πλακιώτικη κιθάρα…

στης Πλάκας τις ανηφοριές που βγαίνουν οι κληματαριές………………………..

βλέπουμε μπροστά μας να ορθώνεται το πρώτο κτίριο της Παλιάς Αθήνας.

Ο θησαυρός της ελληνικής γλώσσας, μια βιβλιοθήκη

όπου φυλάσσονται βιβλία με το θησαυρό της ελληνικής γλώσσας.

Κτισμένο καλαίσθητα εδώ και μερικά χρόνια

παραμένει ένα αξιοθαύμαστο δείγμα της καλαισθησίας που υπήρχε εκείνα τα χρόνια...

Αφού προχωρήσουμε λίγο ακόμα βλέπουμε

τα πρώτα σπιτάκια χτισμένα κι αυτά επίσης με ξεχωριστή καλαισθησία της εποχής. 

Όμως λίγο απομακρυσμένα διακρίνουμε και κάποια ερείπια

που δυστυχώς ήταν τα θύματα της οικονομικής ανάγκης

πολλών ανθρώπων εκείνη την εποχή.

Εκτός απ' τη χαρά και την καλαισθησία που διακρίνει αυτά τα χρόνια υπάρχει και η φτώχεια

Μετά από αρκετό δρόμο φτάνουμε σε στενά δρομάκια, 

Στους πλαϊνούς τοίχους απ' τα δρομάκια ξεχωρίζουμε

κάποιες πλάκες χωμένες στο τοίχωμα με ζωγραφισμένες επάνω διάφορες παραστάσεις.

Μέσα σ' αυτό το διάστημα ..άλλα κτίρια που συναντήσαμε ήταν του Κλεάνθη,

του αρχιτέκτονα που πρώτος έκανε τα σχέδια για την πολεοδομία της πόλης

αμέσως μετά αφού η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα.

Το σπίτι του Κλεάνθη χρησίμεψε επίσης σαν Παλιό Πανεπιστήμιο.

Δίπλα είναι το ρολόι των ανέμων,

ένα μεγάλο πέτρινο ρολόι που όπως λέγανε μένανε οι άνεμοι.

Στην υπόλοιπη διαδρομή μας θα μας συνοδέψουν

μικρά παλιομοδίτικα ταβερνάκια

από την ακτίνα μου

Eleni  D