Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Η εκτέλεση των 120 τη Μ.Παρασκευή 14 Απριλίου του 1944 στο Αγρίνιο

Λαός χωρίς μνήμη,είναι λαός χωρίς μέλλον!


Υπάρχουν σελίδες στη σύγχρονη ιστορία μας που και να θέλουμε δεν μπορούμε να τις ξεχάσουμε γιατί είναι βαθιά χαραγμένες στου νου και την καρδιά μας.

Υπάρχουν γεγονότα που 69 χρόνια μετά παραμένουν όχι μόνο νωπά αλλά κι επίκαιρα όσο ποτέ.

 

 

 Στις 14 Απριλίου του 1944 ήταν Μεγάλη Παρασκευή ,ίσως η πιο μαύρη Μ. Παρασκευή στην ιστορία μας,η Ελλάδα βρίσκονταν υπό κατοχή,κάτω από τη Γερμανική στρατιωτική μπότα.


Ο Ελληνικός λαός πάλευε τον εχθρό με την ελπίδα και το όραμα της απελευθέρωσης κι αυτό του έδινε φτερά σ' αντίθεση με το σήμερα που ο εχθρός είναι απρόβλεπτος,χωρίς συμβατικά όπλα,αλλά τρομοκρατεί και φοβίζει  με την οικονομική χιτλεροποίηση,τη φτώχεια,την ανεργία,την εξαθλίωση.
Γερμανοτσολιάδες και τότε και τώρα!
Ημέρα μνήμης για το Αγρίνιο και τους απανταχού Ελληνες.
Είναι η μαύρη επέτειος της εκτέλεσης των 120 πατριωτών από τους Γερμανούς κατακτητές.Είναι και το Αγρίνιο μια από τις μαρτυρικές πόλεις της πατρίδας μας με τους δικούς του νεκρούς,όπως τα Καλάβρυτα,το Δίστομο,η Καισαριανή,η Κοκκινιά  και πολλές ακόμα πόλεις και χωριά.

 

 

 Οπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο ίδιος ο Γερμανός στρατιωτικός διοικητής η εκτέλεση ήταν αντίποινα για το σαμποτάζ που είχε προηγηθεί στις 9 Απριλίου λίγο έξω από το χωριό Σταμνά σε τρένο που μετέφερε τρόφιμα και πολεμοφόδια στις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής στο Αγρίνιο.


Οι Γερμανοί είχαν τεράστιες απώλειες από την πετυχημένη ενέργεια των ανταρτών του ΕΛΑΣ.

Τη νύχτα εκείνη της Μεγάλης Παρασκευής στη γειτονιά της Αγίας Τριάδας δεν ακούγονταν ο πένθιμος ήχος της καμπάνας.Τα χτυπήματα των γκασμάδων π' άνοιγαν φρέσκους τάφους νυχτιάτικα κι ύστερα κοντά στο χάραμα το κροτάλισμα των όπλων τον σκέπαζαν.

Μια κρύα μέρα ξημέρωσε με 120 πατριώτες νεκρούς,θυσία στο βωμό της ελευθερίας της πατρίδας.Ο κατάμαυρος ουρανός και η βροχή,που έπεφτε ασταμάτητα συνέθεταν το τραγικό σκηνικό.



Πριν ακόμα χαράξει στις φυλακές του Αγρινίου,που ήταν τότε εκατό μέτρα αριστερά της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας,δίπλα στο 3ο Δημοτικό σχολείο,επικρατούσε αναστάτωση.Οι κρατούμενοι πατριώτες που μάχοταν τον κατακτητή υποψιάζονταν ότι κάτι κακό θα συμβεί.


Στις πέντε παρά τέταρτο ο επικεφαλής φρουρός φώναξε τρία ονόματα.
Ο Αβραάμ Αναστασιάδης,ο Χρήστος Σαλάκος κι ο Πάνος Σούλος έμελλε να είναι οι πρώτοι νεκροί της ημέρας!

 

 Ηταν οι τρεις που οδηγήθηκαν στην κεντρική πλατεία Μπέλλου (σήμερα πλατεία Δημοκρατίας) και κρεμάστηκαν στους φανοστάτες.

Τους άφησαν εκεί όλη τη Μ.Παρασκευή και το μεσημέρι του Μ.Σαββάτου τους μετέφεραν στον ομαδικό τάφο πίσω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

 

 Οι υπόλοιποι 117 ήρωες οδηγήθηκαν κατά δεκάδες απέναντι από τις φυλακές,πίσω από το ιερό της εκκλησίας κι εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Γερμανός διοικητής, μπροστά στους φρεσκοσκαμένους λάκους.Ανάμεσα στους νεκρούς αγωνιστές ήταν κι έφηβοι, παλικαράκια, καθώς και μία γυναίκα η Κατίνα Χατζάρα.



Γρήγορα το κακό μαντάτο διαδόθηκε σ' όλη τη μικρή τότε πόλη του Αγρινίου.Η μυρωδιά του θανάτου παντού.Τ' ανοιξιάτικα λουλούδια στις αυλές και στα μπαλκόνια των σπιτιών μύριζαν μπαρούτι και φρέσκο αίμα,το αίμα των αγωνιστών για την λευτεριά της πατρίδας.
Ο πόνος,ο τρόμος,η φρίκη,ο φόβος μαζί με το θρήνο και το μίσος για τους φονιάδες των παλικαριών διάχυτα στην πόλη. Οι σταγόνες της βροχής που συνέχιζε να πέφτει,ίσως να 'ταν τα δάκρυα του Θεού,ανακατεύτηκαν με τα δάκρυα των χαροκαμένων μανάδων,των αδελφών,των συζύγων,των φίλων και των συγγενών ποτίζοντας τη γη όπου σε λίγο ξεφύτρωσε η λευτεριά.

Ολες οι οικογένειες της πόλης είχαν κι από ένα δικό τους ανάμεσα στους εκτελεσθέντες ήρωες, που όλοι μαζί αδερφωμένοι πολέμαγαν τους κατακτητές.

Σημαντικό ρόλο στην εκτέλεση των 120 έπαιξαν και κάποιοι Ελληνες τσολιάδες, αξιωματούχοι,συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών.Παντού και πάντα υπήρχαν οι Εφιάλτες!Για αυτούς μίλησε η ιστορία και η περιφρόνηση των συμπολιτών τους.

Το υποτυπώδες μνημείο στην πλατεία των 120


Τιμώντας και μεις σήμερα τη θυσία των 120 πατριωτών για τη λευτεριά της πατρίδας μας θέλουμε να απευθυνθούμε ξανά,για πολλοστή φορά (δεν θα κουραστούμε να το γράφουμε,όσο βλέπουμε αυτό το υποτυπώδες μνημείο να το ασβεστώνουν μια φορά το χρόνο!),στη Δημοτική αρχή του Αγρινίου και να της ζητήσουμε να κάνει επιτέλους το χρέος της απέναντί τους.

 

 

 Αυτό το χρέος επιβάλλει να φτιαχτεί ένα επιβλητικό μνημείο πάνω στην πλατεία των 120,που να προκαλεί δέος, να εμπνέει σεβασμό,να συμβολίζει το μέγεθος της θυσίας και να παραπέμπει στο μεγάλο αυτό ιστορικό γεγονός.

 

Να προκαλεί το ενδιαφέρον στον ξένο,στον περαστικό,που δεν γνωρίζουν τι έχει συμβεί εκεί να το επισκεφθούν.Και βεβαίως δυό μεγάλες πλάκες με χαραγμένα όλα τα ονόματα των εκτελεσθέντων.Φρονούμε ότι ο τόπος της θυσίας θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει γίνει σημείο αναφοράς για την πόλη του Αγρινίου,αλλά φευ...

 

 

 Επίσης ο χώρος να είναι προσβάσιμος μόνο για προσκύνημα κι όχι όπως γίνεται σήμερα να παίζουν μπάλα και να κάνουν ποδήλατο τα μικρά παιδιά και κάποια μεγαλύτερα να φτιάχνουν γκράφιτι (όπως φαίνεται καθαρά στη φωτογραφία) πάνω στο υποτυπώδες μνημείο.
Οσοι έχουν επισκεφτεί το σκοπευτήριο στην Καισαριανή καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοούμε.

Και κάτι ακόμα πολύ σοβαρό:


Ως πότε αδέρφια θα γίνονται δύο ξεχωριστά μνημόσυνα; Ας αρχίσουμε έστω από φέτος να τιμάμε όλοι μαζί τους ηρωικούς νεκρούς μας! Προς τι τα δύο ξεχωριστά μνημόσυνα;

Ελληνες πατριώτες ήταν όλοι τους,για μια ελεύθερη Ελλάδα έδωσαν τη ζωή τους.

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα δημοσιεύματα δεν αποτελούν θέση η άποψη δική μας αλλά Πολιτών και Bloggers. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών.
Παρακαλούμε όταν υποβάλετε σχόλιο, να μην χρησιμοποιείτε υβριστικούς χαρακτηρισμούς
και να αποφεύγετε τα greeklish.